Parafia| Diecezja | Miasto | Położenie | Gmina Tuliszków |Tuliszków z lotu ptaka |

Menu główne
Strona główna
Patron parafii
Duszpasterze
Nabożeństwa
Rok liturgiczny
Cmentarz

Informator
Aktualności
Multimedia
Służba Liturgiczna
Chór
Archiwum
Katalog stron
Patron parafii

 Obraz z kościoła św. Wita w Tuliszkowie



 Św. Wit, męczennik sycylijski, zm. ok. 303. Urodził się w końcu III w. na Sycylii w rodzinie bogatego poganina. Jeszcze będąc dzieckiem uwierzył w Chrystusa. Podczas prześladowań chrześcijan za Dioklecjana, ojciec dwunastoletniego chłopca, aby uratować syna przed prześladowaniami i niechybną śmiercią wziął go do siebie i długo przekonywał, aby wyrzekł się Boga. Gdy prośby ani groźby nie pomogły, postanowił sam go uśmiercić. O niecnym zamiarze dowiedział się, również będący chrześcijaninem, służący Wita - św. Modest. Wraz ze swą żoną św. Kresencją, dawną nianią Wita, wykradli go i ukryli się w Lukanii w południowych Włoszech. Pojmano ich jednak i przewieziono do Rzymu. Po ciężkich torturach, które nie doprowadziły do wyrzeczenia się Chrystusa, ponownie zostali przewiezieni do Lukanii, gdzie ponieśli męczeńską śmierć. Miało to miejsce około 303 r. Początkowo św. Wit był czczony szczególnie we Włoszech i Niemczech. W 836 r. jego relikwie przeniesiono do opactwa w Korbei w Westfalii, a później do Pragi w Czechach, gdzie do dziś znajdują się w dedykowanym mu soborze. Do św. Wita wierni modlą się przy różnych dolegliwościach, zwłaszcza padaczce i pląsawicy. Modlitwy do niego mają też chronić przed napaścią niebezpiecznych zwierząt. Na Zachodzie uważany jest za orędownika przy chorobach oczu, histerii, chorobach nerwowych, modlą się do niego niewidomi i głuchoniemi. Jest tam patronem aptekarzy, aktorów, artystów, górników, karczmarzy, kotlarzy, tancerzy i warzelników. W ikonografii święty przedstawiany jest jako kilkuletnie dziecko w krótkiej tunice i czerwonym płaszczyku. Niekiedy w dłoni trzyma męczeński krzyż. Zazwyczaj przedstawiany jest ze św. Modestem - siwobrodym starcem z krzyżem w dłoni, ubranym w ciemny przewiązany pasem płaszcz. W sztuce zachodniej zazwyczaj przedstawiany jest podczas mąk w kotle. Jego atrybutami są: lew (któremu według opowieści rzucono go na pożarcie, a ten przeżegnany znakiem krzyża położył się u stóp świętego), kogut, orzeł i uwiązany pies. Imię Wit pochodzi prawdopodobnie od łacińskiego słowa vitus - "chętny, ochoczy". Niektórzy wywodzą je od łacińskiego vita - "życie" lub victis - "zwyciężony, pokonany".

 Męczeństwo św. Wita, południowe Niemcy ok. 1450
Muzeum Narodowe w Warszawie.


















Zob. Com Mart Rom 238 oraz LThK X 825827 i tam cyt. Inne w Bibl Ss XII 1244-1248. O przeciwstawieniu kultu Wita kultowi ¦wiatowida zob. HeLmoLda Kronika Stowian, Warszawa 1974, 102-103. Por, także K. Dobrowolski, Dzieje kultu św. Floriana w Polsce do potowy XVI w., Warszawa 1923, 56-57. Przyczynkarskie wiadomości o kulcie w Polsce ponadto w pracach: W. Abraham, Organizacja Kościota w Polsce 9, Poznań 1962, 109; P. Szafran, Rozwój średniowiecznej sieci parafialnej w Lubelskiem, Lublin 1958, 75 n.; Neuling 380; W. Marschall 225-227; Złota legenda 273-276; ŻSw II 529-532; J. Poplatek, Studia z dziejów jezuickiego teatru szkolnego w Polsce, Wrocław 1957, 176; SFP 267-268; T. Seweryn, Kapliczki i krzyże przydrożne w Polsce, Warszawa 1958, 43-46; W. Baranowski, Z badan nad katolicyzmem Ludowym okresu pouwłaszczeniowego, (w) Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego, s. I, z. 63, 91-92; HP 540-541. Ikonografia u Reau III 621-624 oraz w Bibl Ss 1. c.
© 2000 - 2017 Parafia św. Wita w Tuliszkowie